Εν είδει προλόγου: Για λόγους οικονομίας, μιας και η ανάρτηση προβλέπεται ήδη αρκετά μακροσκελής λόγω των πολλών φωτογραφιών, θα μείνω εντός των ορίων της αμιγούς φωτογραφικής αποτύπωσης των γεγονότων της 22ας Δεκεμβρίου του 2025, που σηματοδότησε την επανακυκλοφορία συρμού εντός της Μεσσηνίας μετά από σχεδόν 10 ολόκληρα χρόνια. Οι προσωπικές μου κρίσεις για το κατά πόσο αποτελεσματικές είναι τέτοιου είδους εθελοντικές κινήσεις, το ποιο μπορεί να είναι το «ταβάνι» τους και το κατά πόσο μπορούμε να εμπιστευόμαστε τον ΟΣΕ, τους ΟΤΑ και λοιπούς φορείς, θα αποτελέσει αντικείμενο αυτοτελούς ανάρτησης.
---
Μετά από δύο σύντομες πρωινές στάσεις σε Λεοντάρι και Ζευγολατιό, βρισκόμαστε στην Καλαμάτα με την ώρα να μην είναι καν 9:30! Πρώτη στάση εντός της Καλαμάτας γίνεται στο πασάγιο του Αγίου Δημητρίου, όπου μας περιμένει μια έκπληξη:
«...λόγω διέλευσης τουριστικού τρένου»!
Οι γραμμές έχουν καθαριστεί και μετρούν αντίστροφα για την διέλευση.
Ακολουθεί μια σύντομη επίσκεψη στον σταθμό της Καλαμάτας, προκειμένου να δούμε την κατάσταση και εκεί πριν την πολυαναμενόμενη κυκλοφορία.
Η γέφυρα του Νέδοντα περιφράχθηκε με τρόπο που επιτρέπει το άνοιγμα της περίφραξης όταν πρόκειται να διέλθει τρένο. Κατά τ' άλλα, δεν θεωρώ ότι ήταν αναγκαία, δεδομένου ότι μάλλον δεν αποτρέπει αποτελεσματικά όποιον θελήσει να πηδήξει από πάνω της και - ακόμα χειρότερα - να πηδήξει και απ' την γέφυρα...
Το τελευταίο τρένο που πέρασε από εδώ ήταν στις 26 Μαρτίου του 2016 με τελικό προορισμό την Κυπαρισσία.
Η είσοδος του σταθμού είναι καθαρισμένη και η 2η γραμμή αναμένει την άφιξη του ειδικού δρομολογίου.
Σταθμός Καλαμάτας απαλλαγμένος από τρένα και αυτοκίνητα προς ώρας.
Η κλασική εντοιχισμένη διαφήμιση της εποχής που απαντάται σε πολλούς σταθμούς της Πελοποννήσου, απαντάται και στον σταθμό της Καλαμάτας: «ΓΕΝΙΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΙ 1831 ΕΝ ΤΕΡΓΕΣΤΗ».
Έχουμε τελειώσει προς το παρόν με τον σταθμό και τα πέριξ του. Κατόπιν προσκλήσεως, ήρθε η ώρα να κινηθούμε προς το Μηχανοστάσιο Καλαμάτας για να παρακολουθήσουμε τις προετοιμασίες για την μεγάλη έξοδο του τρένου.
Άφιξη στο Μηχανοστάσιο.
Η τελευταία μου επίσκεψη εδώ ήταν τον Μάρτιο του 2016. Εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να έχουν αλλάξει και πολλά από τότε.
Κάτω από το ΜΑΝ 6522 διακρίνω το μαγαρισμένο Ganz Mavag.
Επικείμενη κίνηση στα αριστερά, χρόνια ακινησία στα δεξιά.
Το ΜΑΝ 6522/5522 θα αποτελέσει τον μεγάλο πρωταγωνιστή της ημέρας με τους κομπάρσους να βρίσκονται κρυμμένοι πίσω του.
Τα ΜΑΝ 6522 και 6529 παραμένουν λειτουργικά παρά το γεγονός της υπερδεκαετούς παντελούς ακινησίας τους, γεγονός αξιοθαύμαστο και αξιέπαινο ταυτόχρονα!
Στην γωνία του μηχανοστασίου ακινητεί το ΜΑΝ 6527, απογυμνωμένο πλέον από το πορτοκαλί βινύλιο που έφερε κατά τα τελευταία χρόνια της κυκλοφορίας του.
Δεν ξέρω αν πρέπει να νιώθω ευγνώμων ή εξοργισμένος που έστω ένα GANZ MAVAG σώζεται μέχρι τις μέρες μας.
Πότε ξανά ή ποτέ ξανά;
Όλοι μαζί και ο ψωριάρης χώρια...
Τα στοιχεία ταυτότητας της επιβατάμαξας διατηρούν τον αρχικό χρωματισμό τους, η έδρα όμως έχει de facto μεταβληθεί στην Καλαμάτα.
Τα καθίσματα έχουν αφαιρεθεί από το εσωτερικό της επιβατάμαξας. Γιατί άραγε;
Τα stencils που χρησιμοποιήθηκαν τις προηγούμενες μέρες για τον εκ νέου χρωματισμό του ΜΑΝ 6522.
Καλή δουλειά!
It is indeed.
Η ανακατασκευασμένη ALCO A 9101 ήταν η μεγάλη πρωταγωνίστρια των εκδρομικών δρομολογίων που κυκλοφορούσαν στην Πελοπόννησο κατά το διάστημα 2012 - 2015. Έκτοτε και αυτή, όπως όλο το τροχαίο υλικό που βρίσκεται σε απόθεση εδώ πέρασε στην ανυποληψία.
Το ΜΑΝ 6529 είναι ετοιμοπόλεμο και μετράει και αυτό αντίστροφα για την μεγάλη έξοδο του στις 31 του μήνα. Σήμερα θα πρέπει να περιμένει λίγο ακόμα μέσα στο μηχανοστάσιο.
Η ALCO A 9105, ακριβώς όπως τα ΜΑΝ, παραμένει λειτουργική παρά τα 60 έτη της. Αυτό και αν πρόκειται για θαύμα!
Στα αριστερά το ένδοξο παρελθόν. Στα δεξιά το άμεσα υλοποιήσιμο μέλλον.
Ως άλλη Σταχτοπούτα, το ΜΑΝ 6528 παραμένει ακίνητο και παραμελημένο δίπλα από τα αδέλφια του που έχουν φορέσει τα καλά τους και ετοιμάζονται για τον μεγάλο χορό.
Ραγισμένο παράθυρο.
Όσο ήμουν παιδί το φανταζόμουν ως το ιδανικό γραφείο...
Με 750.562 χιλιόμετρα στο ταχύμετρο και τον χαρακτηριστικό ήχο του όταν αυτό βρίσκεται σε λειτουργία, το ΜΑΝ 6528, όπως και τα υπόλοιπα της σειράς, όργωνε το δίκτυο της Πελοποννήσου μέχρι το οριστικό κλείσιμο του το 2011.
Το κλασικό ραδιοτηλέφωνο CQM600 - Stornophone 600, κατασκευής Storno.
Όλα σβηστά.
Όλα στο μηδέν.
Λήψη από την βαρδαμάνα της Α 9105.
Από την Δανία στην Καλαμάτα.
Η αναμονή σε ένα μηχανοστάσιο όσο μακρά και αν είναι δεν παύει ποτέ να είναι ενδιαφέρουσα. Στην γραμμή του πλυντηρίου του μηχανοστασίου αναπαύεται το De Dietrich 640.02.
Στα ενδότερα...
Ήδη με την είσοδο μου με κατακλύζει μια χαρακτηριστική βαριά, αλλά όχι δυσάρεστη μυρωδιά. Είναι η ίδια που έχει και το De Dietrich της Τριπόλεως, παρά το γεγονός ότι βρίσκεται στα όρια της αποσύνθεσης. Εδώ τα πράγματα είναι σαφώς καλύτερα. Το εσωτερικό βρίσκεται σε ανεκτή κατάσταση. Το θέμα είναι για πόσο θα αντέξει...
Σκιάθος σε εντοιχισμένο ξύλινο κάδρο.
Το κυλικείο του DeDietrich. Ειδικά για το 1952, έτος έλευσης των συγκεκριμένων αυτοκινηταμαξών στην Ελλάδα, η ύπαρξη και μόνο του κυλικείου εθεωρείτο ασύλληπτη πολυτέλεια για ένα δίκτυο το οποίο μέχρι τότε γνώριζε μόνο πολύωρα ταξίδια με ατμάμαξες και αμέτρητα βαγόνια στο κατόπι τους, ενώ η σίτιση και άλλες βασικές ανάγκες των επιβατών εξυπηρετούνταν μόνο κατά την παραμονή των αμαξοστοιχιών στους σταθμούς κατά την διάρκεια των στάσεων τους.
Με πόσιμο νερό...
...βιτρίνες...
...ψυγείο και παροχή ρεύματος. Σίγουρα τα De Dietrich ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσαν να παράσχουν οι ΣΠΑΠ στο επιβατικό κοινό της εποχής, τόσο από άποψη ανέσεως και παροχών, όσο και από άποψη συγκοινωνιακού προϊόντος εν γένει, μειώνοντας την διάρκεια του ταξιδιού και προσφέροντας ταυτόχρονα πρωτόγνωρες υπηρεσίες στον επιβάτη.
Έχοντας όλα τα παραπάνω κατά νου, απορεί κανείς για ποιο λόγο η συγκεκριμένη ιστορική Α/Α παραμένει στην κατάσταση που βλέπουμε σήμερα;
Ακόμα χειρότερα, για ποιο λόγο ενώ εκτελούσε τουριστικά δρομολόγια ως και το 2003 ξαφνικά αφέθηκε στην μοίρα της;
Το De Dietrich εκπέμπει σήμα κινδύνου για την επιβίωση του. Ποιος λαμβάνει όμως;
Ακόμα και στα χειρότερα του, το De Dietrich παραμένει σε άλλο επίπεδο.
Από το εικονιζόμενο σιδηροδρομικό δίκτυο, σήμερα σώζονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας μόνο κλάσματα του. Μέσα σε μόλις 20 χρόνια και παρά τον πακτωλό χρημάτων που ξοδεύτηκαν το μόνο που καταφέραμε ήταν να κάνουμε άλματα προς τα πίσω...
Για ένα ευχάριστο ταξίδι που δεν θα ξαναγίνει...
Όσο περιηγούμαι εντός της αυτοκινητάμαξας, ακούω στάλες βροχής να χτυπάνε το τζάμι. Ψιχαλίζει.
Στο τέλος των οχημάτων Β θέσης τόσο οι Α/Α όσο και οι ρεμούλκες τους διέθεταν τα χαρακτηριστικά πλατιά καθίσματα που θυμίζουν καναπέ.
Άποψη των χειριστηρίων με κατεύθυνση το Ασπρόχωμα.
Όπως οι χώροι των επιβατών, έτσι και τα χειριστήρια παραμένουν σε ανεκτή κατάσταση προς το παρόν.
Ευκαιρίας δοθείσης, ας ελέγξω και τα χειριστήρια του δεύτερου κινητηρίου.
Όχι σήμερα.
Άποψη της σκευοφόρου, η οποία διέθετε και θυρίδες για την μεταφορά αλληλογραφίας.
Τα χειριστήρια προς Καλαμάτα.
Έχω την εντύπωση, ότι εδώ τα πράγματα είναι λίγο χειρότερα σε σχέση με τα χειριστήρια που είδαμε προηγουμένως, δίχως όμως να διακρίνονται ανεπανόρθωτες βλάβες ή εκτεταμένες ζημιές. Μόνο μπόλικη σκουριά και άπειρη σκόνη.
Ακούει η Καλαμάτα;
Πάντα είχα απορία τι ορατότητα προσέφερε αυτή η διάταξη χειριστηρίων στους μηχανοδηγούς, όχι μόνο εδώ, αλλά και σε άλλες μονάδες όπως οι Linke Hoffmann και τα Uerdingen.
Από πότε είναι άραγε εδώ αυτό το χαρτί υγείας;
Ευτυχώς η ψιχάλα σταμάτησε πριν προλάβω καλά καλά να βγω έξω.
Λεπτομέρεια.
Πίσω από τις εγκαταλελειμμένες Mitsubishi ακούω κινητήρες να παίρνουν μπρος. Μάλλον είναι η ώρα να ετοιμαζόμαστε για την έξοδο του ΜΑΝ από το μηχανοστάσιο.
Τμήμα του κινητήρα της Δ/Υ Α 9109.
Με θέα το Μ.Κ.
Βυτίο μετατραπέν σε αυτοσχέδιο υδατόπυργο.
Ιαπωνική νεκροπομπή.
Πράγματι, μέσα στο μηχανοστάσιο τόσο το ΜΑΝ 6522/5522 , όσο και η Α 9105 έχουν πάρει μπρος.
Όσο τα τρένα παραμένουν εντός του μηχανοστασίου, βρίσκω χρόνο για περισσότερη εξερεύνηση στα ενδότερα. Σειρά έχει το GANZ MAVAG Α 6467.
Στην σκευοφόρο του GANZ βρίσκονται «κρυμμένα» τα δώρα που θα μοιραστούν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς στην εκδήλωση που πρόκειται να διεξαχθεί τότε.
GMN: 1985 - 2006.
Απαγόρευση σε όλες τις γλώσσες.
Όσο ασχολούμαι με το εσωτερικό του GANZ MAVAG, διακρίνω από το στρογγυλό παράθυρο της σκευοφόρου την ALCO A 9105 να κινείται και να έλκει το ΜΑΝ έξω από το μηχανοστάσιο. Η φωτογράφιση της μεγάλης εξόδου χάνεται άδοξα...
...αρκούμαι ωστόσο σε κάποιες λήψεις της από την καμπίνα του GANZ MAVAG προσπαθώντας να δώσω μια άλλη οπτική, μάλλον χωρίς ιδιαίτερο αποτέλεσμα.
Επίσης μέσα στον πανικό της στιγμής, ξέχασα να τραβήξω μια αξιοπρεπή φωτογραφία των χειριστηρίων του GANZ...
Δεν πειράζει. Κάποια στιγμή θα επανέλθω.
Το τρένο βρίσκεται λοιπόν έξω απ' τον σταθμό. Μια πρώτη λήψη του χωρίς υποέκθεση...
...και μία με υποέκθεση.
Διάχυτος ενθουσιασμός και αισιοδοξία.
Χαμηλή λήψη.
Εφεδρεία και απόστρατοι.
Τώρα ξεκινάει δεύτερη αναμονή. Αυτή της αναχώρησης για τον σταθμό της Καλαμάτας.
Το γεγονός έχει συγκεντρώσει δικαιολογημένα μεγάλο φωτογραφικό ενδιαφέρον.
Η αλλαγή της 9ης γραμμής σήμερα πρόκειται να χρησιμοποιηθεί μετά από... για την ακρίβεια, δεν ξέρω πότε χρησιμοποιήθηκε τελευταία φορά. Ενδεχομένως να ήταν και πριν το 2016!
Θανών και ημιθανής.
Νομίζω ότι στην εκπνοή του 2025, είμαστε μάρτυρες του σιδηροδρομικού γεγονότος της χρονιάς!
Όπως έχω αναφέρει ξανά, δεν έχω drone, έχω όμως χέρια, πόδια και ενίοτε ολίγη άγνοια κινδύνου.
Έξοδος μηχανοστασίου Καλαμάτας.
Η πύλη του μηχανοστασίου στηρίζεται σε μια σιδηροτροχιά του 1883. Δεν αναφέρω την προέλευση της, διότι αποτελεί εδώ και χρόνια trademark φίλου τρενοφωτογράφου.
Εκτός του περιφραγμένου χώρου του μηχανοστασίου βρίσκεται παρατημένο ένα Uerdingen, συγκεκριμένα το ΑΚ 210.06. Η πρόσβαση σε αυτό είναι αδύνατη λόγω βλάστησης.
Μέσα από τα χόρτα μόλις που καταφέρνω να διακρίνω την ημερομηνία της τελευταίας του επιθεώρησης: 16 - 6 - 78.
Πίσω στο μηχανοστάσιο έχουμε κίνηση.
Η Α 9105 αποσυνδέεται από το 6522/5522, ώστε αυτό να κινηθεί αυτοδύναμο.
Η ALCO, ούσα ολίγον υποτονική, κινείται από την 8η γραμμή...
...και αφού διέλθει δίπλα από την συστοιχία των νεκρών Mitsubishi...
...εισέρχεται στην 9η γραμμή του μηχανοστασίου...
...αφήνοντας την γραμμή προς Καλαμάτα ελεύθερη για το ΜΑΝ.
Η καθημερινότητα του τότε, έγινε η εξαίρεση του σήμερα...
Ώρα για κάποιες τελευταίες προετοιμασίες.
Κόσμος.
Ασυνήθιστα πολύς κόσμος.
Αγαπητή Α 9105, είχαμε καιρό να συναντηθούμε. Χαίρομαι που ζεις και αναπνέεις ακόμα, έστω και υπό αυτές τις συνθήκες. Οι εναπομείνασες αδερφές σου σού στέλνουν χαιρετίσματα από τον Πειραιά. Είσαι τυχερή, διότι αυτές δεν κινούνται καθόλου. Στέκονται και περιμένουν να τις καταβροχθίσει ο χρόνος. Τουλάχιστον έχουν να λένε ότι βρίσκονται σε μουσείο. Από τις αδερφές σου στον Πύργο και την Πάτρα δεν είχα νέα τελευταία, όμως μαθαίνω, ότι δεν περνάνε και πολύ καλά. Τα πράγματα πάνω από το αυλάκι είναι αρκετά χειρότερα απ' όταν τ' άφησες, πάνω που νομίζαμε ότι δύσκολα μπορούν να γίνουν χειρότερα. Βλέπω μετά λύπης, ότι ούτε και κάτω απ' αυτό είναι καλύτερα. Η σημερινή δοκιμή είναι μια κάποια παρηγοριά, μέσα στην σιδηροδρομική μαυρίλα της χώρας και της Πελοποννήσου ειδικότερα. Ελπίζω και την επόμενη φορά που θα συναντηθούμε να είσαι ακόμα ζωντανή, ώστε να τα ξαναπούμε. Εύχομαι καλά Χριστούγεννα και καλή Πρωτοχρονιά. Μακάρι το 2026 να σου πάει καλύτερα απ' όσο η προηγούμενη δεκαετία. Εις το επανιδείν και καλά ταξίδια!
Συνέχεια αναμονής.
Πρόκληση!
Καθαρισμός τζαμιών και είμαστε έτοιμοι για αναχώρηση.
Ικανοποίηση από το αποτέλεσμα.
Η επιβίβαση του προσωπικού και των λοιπών φορέων ξεκινάει.
Είμαι ο μόνος φωτογράφος που έχει απομείνει εντός του μηχανοστασίου. Όλοι οι υπόλοιποι είτε βρίσκονται πάνω στο τρένο, είτε έχουν ακροβολιστεί στις ισόπεδες διαβάσεις μετά το μηχανοστάσιο και αναμένουν την διέλευση του.
Η μεγάλη στιγμή δεν αργεί να έρθει: Τα φώτα ανάβουν, οι πόρτες κλείνουν και το τρένο ξεκινάει να κινείται αργά προς την έξοδο του μηχανοστασίου!
Φώτα αναμμένα, κάμερες επάνω του.
Το ΜΑΝ 6522/5522 θα γίνει το πρώτο τρένο που βγαίνει εκτός Μ.Κ. εδώ και μια δεκαετία.
Δεν είναι ψέμα και ας μοιάζει με τέτοιο!
Η αναχώρηση του τρένου συνοδεύεται από συνεχόμενα και παρατεταμένα εορταστικά σφυρίγματα.
Ώρα να τρέξω!
Και πράγματι τρέχω, έχοντας την αγωνία ότι, όταν φτάσω στο πασάγιο της Μεταμόρφωσης θα είναι ήδη πολύ αργά και η διέλευση θα έχει χαθεί. Ευτυχώς, ο φόβος που αποδεικνύεται αβάσιμος, διότι με το που φτάνω στο πασάγιο όχι μόνο το τρένο δεν έχει φανεί ακόμα, αλλά μου δίνεται και χρόνος να τοποθετηθώ κατάλληλα.
Το τρένο κάνει την εμφάνιση του ξανά στις γειτονιές της Καλαμάτας.
Τα ΑΣΙΔ έχουν καταλεηλατηθεί, οπότε απαιτείται η κάλυψη των ισοπέδων διαβάσεων με προσωπικό του ΟΣΕ.
Συνέχεια προς πασάγιο Αγίου Δημητρίου.
Μπαίνω στο αυτοκίνητο και οδηγώ μέχρι το πασάγιο του Αγίου Δημητρίου σαν να είμαι σε κάποιου είδους αστυνομική καταδίωξη. Και πάλι όμως, αποδεικνύεται ότι τζάμπα η βιασύνη μου. Φτάνω όχι απλώς εγκαίρως, αλλά το τρένο μόλις μετά βίας διακρίνεται στον ορίζοντα. Στο πασάγιο έχει μαζευτεί αρκετός κόσμος, κυρίως οικογένειες, ο οποίος αδημονεί να δει το τρένο να περνάει ξανά μετά από τόσα χρόνια. Το τρένο ωστόσο σέρνεται και τα παιδιά στο μεταξύ έχουν αρχίσει να φωνάζουν ρυθμικά «τρένο, τρένο!». Οι γονείς πιστεύοντας ότι είμαι υπάλληλος του ΟΣΕ με προτρέπουν να δω τι συμβαίνει και το τρένο καθυστερεί τόσο. « Δεν είναι κακή ιδέα», σκέφτομαι. Αντιλαμβανόμενος ότι η στατική παραμονή μου στο πασάγιο όντως δεν έχει κανένα νόημα, αποφασίζω να πλησιάσω το ΜΑΝ που φαίνεται να έχει ακινητοποιηθεί προσωρινά μέσα στο όρυγμα που χωρίζει το πασάγιο της Μεταμόρφωσης με αυτό του Αγίου Δημητρίου.
Προσωρινή ακινησία.
Ξερόγκαζο και μπόλικος λευκός καπνός. Το τρένο αρχίζει να κινείται και πάλι με βήμα πεζού.
Το όποιο θέμα φαίνεται να έχει επιλυθεί και κάπου εδώ αντιλαμβάνομαι ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να ανησυχώ για το αν θα το προλάβω στην επόμενη διάβαση, καθώς πλέον κινούμαι πεζός παράλληλα μαζί του με την ίδια ταχύτητα χωρίς κανένα πρόβλημα.
Το ΜΑΝ διέρχεται δίπλα από το σβηστό φωτόσημα της γραμμής του μηχανοστασίου, το μοναδικό σύστημα τοπικής σηματοδότησης που υπάρχει στην Πελοπόννησο, έστω και ανενεργό.
Εικόνα από το παρελθόν.
Διέλευση από το πασάγιο του Αγίου Δημητρίου εν μέσω πανηγυρισμών.
Επόμενη φωτογραφική στάση το πασάγιο του Παιδικού Σταθμού. Πλέον δεν βιάζομαι καθόλου.
Λήψη από την οροφή του ανενεργού πασαγιοφυλακίου. Μια περίοικος εξέφρασε με έντονο τρόπο την αντίθεση της στην επανακυκλοφορία του τρένου φωνάζοντας ανάμεσα σε άλλα την φράση « Άιντε, τόσο κόπο κάναμε να το διώξουμε»...
Δεν είναι όλοι χαρούμενοι σήμερα με την εικόνα αυτή, αλλά δεν μπορώ να πω ότι μας καίγεται και καρφί.
Αβλαβής διέλευση.
Η επανακυκλοφορία του τρένου έχει βγάλει τον κόσμο στους δρόμους, στα μπαλκόνια και στις ταράτσες για να απαθανατίσουν την στιγμή.
Κοπή κορδέλας!
Το Γυμνάσιο μόλις σχόλασε και τώρα οι μαθητές έχουν πάρει στο κατόπι το τρένο μέχρι τον σταθμό. Κανείς από αυτούς δεν έχει ξαναδεί τρένο στην Καλαμάτα.
Δεν είναι υπερβολή. Είναι η σκληρή πραγματικότητα...
Το ΜΑΝ 6522/5522 διέρχεται από την γέφυρα του Νέδοντα. Πλέον μόλις μερικά μέτρα το χωρίζουν από τον σταθμό.
Είσοδος στον σταθμό της Καλαμάτας!
Το τρένο επιβραδύνει (πόσο ακόμα;)
Λίγο ακόμα...
Και τελικώς σταθμεύει στην 2η γραμμή του σταθμού.
Είναι γεγονός: το τρένο επέστρεψε στην Καλαμάτα μετά από 10 χρόνια απουσίας.
Η δοκιμή ήταν επιτυχής. Τώρα που ο σκοπός επετεύχθη, τίθεται ένα εξίσου επιτακτικό ερώτημα: τι ακολουθεί την μικρή αυτή νίκη;
Τα φώτα της αυτοκινητάμαξας ανάβουν κατά παραγγελία των φωτογράφων.
Ευτυχώς δεν έβρεξε!
Το τρένο θα παραμείνει στον σταθμό για περίπου δέκα λεπτά προτού αναχωρήσει και πάλι για το μηχανοστάσιο. Στο μεσοδιάστημα ήδη έχει αρχίσει να μαζεύεται κόσμος στην αποβάθρα για να δει το σπάνιο αυτό θέαμα.
Αυτή την φορά θα περιμένω στο πασάγιο αμέσως μετά την γέφυρα του Νέδοντα. Όσο περιμένω, σε σύντομη κουβέντα που μου πιάνουν οι αστυνομικοί που έχουν αναλάβει την διευθέτηση της κυκλοφορίας, μου εκφράζουν την επιθυμία τους να επεκταθούν τα δρομολόγια μέχρι την Μεσσήνη και το Διαβολίτσι. « Γιατί δεν το στέλνετε μέχρι την Μεσσήνη να αδειάσει λίγο και η πόλη από αυτοκίνητα και να εξυπηρετηθεί και ο κόσμος;» με ρωτάνε ανάμεσα σε άλλα, περνώντας με για άλλη μια φορά για υπάλληλο του ΟΣΕ. «Μακάρι να περνούσε από το χέρι μου», είναι η απάντηση.
Η επιστροφή ξεκίνησε εν μέσω σφυριγμάτων.
Το τρένο διέρχεται για δεύτερη φορά σήμερα από την γέφυρα του Νέδοντα.
Σε 9 μέρες θα επανέλθει δριμύτερο και με παρέα το 6529.
Κατά την επιστροφή, το τρένο κινείται κάπως πιο γρήγορα, χωρίς και πάλι να η ταχύτητα του να είναι απαγορευτική για την ακολούθηση του.
Τοπικό για Άρι;
Το τρένο διέρχεται δίπλα από την προειδοποιητική πινακίδα για την επικείμενη βραδυπορεία, η οποία σήμερα τηρήθηκε παραπάνω από ευλαβικά...
...και αφήνει πίσω του και το πασάγιο του Αγίου Δημητρίου.
Τελευταία φωτογραφική στάση της ημέρας, το πασάγιο της Μεταμόρφωσης, το τελευταίο πριν το μηχανοστάσιο. Το ΜΑΝ πλησιάζει με αναμμένους τους προβολείς του...
...και μας αφήνει πίσω του πριν πάει για ξεκούραση στο υπόστεγο του Μ.Κ.
Αυτό ήταν για σήμερα. Η δοκιμή στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία και το μόνο που μένει είναι η πρωτοχρονιάτικη εκδήλωση, η οποία θα υπενθυμίσει και επισήμως, ότι ο σιδηρόδρομος δεν έφυγε από την Καλαμάτα, αλλά είναι ακόμα εδώ και περιμένει να αξιοποιηθεί, όπως οφείλει να αξιοποιηθεί.
Επιστροφή στον σταθμό για μια σύντομη επίσκεψη στο σταθμαρχείο.
Το τρένο έφυγε, μαζί με αυτό και ο κόσμος και η αποβάθρα επέστρεψε στην κανονικότητα που την χαρακτηρίζει την τελευταία δεκαπενταετία...
...έρημη και ξεχασμένη με μόνη συντροφιά της μια μακρινή ελπίδα.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
* Οι φωτογραφίες έχουν ληφθεί στις 22/12/2025
