Χειμωνιάτικο πρωινό στο Λεοντάρι

 

Ο σταθμός του Λεονταρίου παραμένει καμένος και ερειπωμένος από το 2007, όμως δεν παύει να δικαιολογεί μια πολύ πρωινή φωτογραφική στάση.

Το τσιμεντένιο «παντζούρι» ήταν το μόνο που επιβίωσε από τις φλόγες και τώρα δίνει μάχη επιβίωσης απέναντι στον χρόνο. 

Χωρίς την παραμικρή ελπίδα...

Διακριτικό παράθυρο στο πλάι του σταθμού. 

Αποβάθρα καμένη, έρημη και προσεχώς μη προσβάσιμη λόγω βλάστησης. 

 Επιχειρώ είσοδο στην αποθήκη απέναντι από τον σταθμό από το μοναδικό σημείο εισόδου που έχει απομείνει, δηλαδή το παράθυρο. 

Το δάπεδο της αποθήκης έχει χαθεί κάτω από εκατοντάδες άδεια βαρέλια.

Λήψη της πρόσοψης του σταθμού από το παράθυρο της αποθήκης.

Λατρεύω αυτά τα χρώματα!

Η ανακαινισμένη τρίτη γραμμή του σταθμού δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ. Απορώ γιατί ανακαινίστηκε εξ αρχής...

Το ξαναλέω: Λατρεύω αυτά τα χρώματα!

Χειμών.

Λεοντάρι σε σιδηροδρομική ζούγκλα.

Για κάποιο λόγο θέλησα η επιστροφή μου από τις γραμμές στον δρόμο να γίνει δια μέσου του εσωτερικού του σταθμού, ή μάλλον δια μέσου ό,τι απέμεινε από αυτό...

Η κουζίνα του ορόφου θυμίζει ότι κάποτε εδώ πέρα υπήρχε ζωή.

 

Τις επόμενες μέρες θα δημοσιευτούν οι φωτογραφίες από την εορταστική σιδηροδρομική επανακυκλοφορία στην Καλαμάτα και, πιστέψτε με, είναι πολλές. Οπότε αναμείνατε συντονισμένοι. 

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

* Οι φωτογραφίες έχουν ληφθεί στις 22/12/2025